پسرک با چشمانی پراشک٬ باپاهای برهنه روی برفها ایستاده بود و باحسرت به ویترین فروشگاهی نگاه

می کرد. زنی در حال عبور او را دید... زن او را به داخل فروشگاه برد و برایش لباس و کفش خرید و گفت:

مواظب خودت باش...

پسرک پرسید: ببخشید٬

شما خدا هستید؟!

زن لبخند زد و پاسخ داد:

 نه٬من فقط یکی از بنده های خدا هستم...

پسرک گفت:

می دانستم با خدا نسبتی دارید...

****

سلام.داستان بالا واسه خودم خیلی جالب و جذابه و فکر می کنم واسه اونایی هم که منتظرن یه روزی

بیاد که خدا جوابشون رو بده٬جالب باشه... شایدم بعضی ها بهم بخندن٬اما...

چند روز قبل که حالم خیلی داغون بود٬یکی از بچه ها بهم می گفت: ابوالفضل٬محکوم هستی به این

زندگی... بخوای نخوای همینه٬چون خدا اینو می خواد... چون اون تورو آفریده و هرجور که دوست داشته

باشه زندگیتو جولو خواهد برد٬چون تو بنده اش هستی و اون صاحبت...

حرفاش ادامه داشت تا جایی که گفت:

                        هر که در این بزم مقرب تر است

                                                         جام بلا بیشترش می دهند...!!!

خندم گرفت... آخه خدا٬من که از اون آدمای خوبتو مقربت نیستم که جام بلا رو به من دادی... خدای من٬

من تاب و تحمل سختی رو ندارم... آخه خدا٬چقدر عذاب٬چقدر سختی٬چقدر بدبختی...

خدای من٬آخه من که اون پیر زنی نیستم که چشماشو گرفتی٬تو یه خرابه جاش دادی٬اما بازم می

گفت: خدایا شکرت٬ممنونتم... ازش پرسیدن: تو که کوری٬تو که بیچاره ای با یه زندگی داغون٬چرا بازم

می گی خدایا شکرت؟!!!

پیر زن گفت:

آخه تو تمام افراد این عالم خدا به من نگاه کرده و چشمامو گرفته٬خدا به من نگاه کرده که

زندگیمو با بقیه متفاوت کرده٬پس بازم می گم خدایا شکرت...

خدایا٬تنها امید زندگیمی٬تنهام بزاری از اینی هم که هستم بدبخت تر می شم...

خدای من٬منم می خوام بگم:

خدایا شکرت٬خدایا ممنونتم...

سلام.

تنهایی های سال ۸۶ام رو کامل کردم. لحظه ی تحویل سال, تمام آدمها پیش خانواده هاشونن و

سال جدید رو با اونا آغاز می کنن, نه با تنهایی...  اما من تنهای تنها بودم, مثل همیشه...

وقت سال تحویل,یه آدم تنها با یه خدایی که فکر می کردم باهام هستش و دوربین موبایلم که از

اون لحظات تنهایی آغاز سالم فیلم می گرفت...

وقت سال تحویل تو این تنهائیام عید رو به خیلی ها تبریک گفتم...

عید رو تبریک گفتم به اونایی که خدا تنهاشون نذاشت... خدا تنهاشون نذاشت...

عید رو تبریک گفتم به پدر و مادرم, به خواهرام...

عید رو تبریک گفتم به رفقام, رفقایی که دیگه حالا واقعآ ازشون دور افتادم, یه جورایی دیگه

ازشون جدا افتادم, جدای جدا... اونا هم تنهام گذاشتن...

و عید رو تبریک گفتم به . . .

من به همه ی اینا عید رو تبریک گفتم, اما فقط ۴نفر عید رو به من تبریک گفتن, اونم با

اس ام اس...

و حالا اومدم عید رو به شما بچه هایی که به من سر می زنین و تنهام نمی ذارین تبریک بگم,

* عیدتون مبارک *

****

زورکی نخند عزیزم 

می دونم اومدی بازی

نمی خوام این آخرین بازی زندگیم ببازی

خودت رو راحت کن و

فکر کن که جبران گذشته است

ازمنم میگذره اما به دلت چاله نسازی...

اومدی بشکنی بشکن

از من ساده چی مونده؟

قبل تو این زندگی تموم تاروپود سوزونده

تو هم از یکی دیگه سوختی می خوای تلافی باشی

بیا این تو و دل و باقی احساسی که مونده...

دل ما اونقده پاره است، موندنش مرگ دوباره است

آسمون سینه ی ما، خیلی وقته بی ستاره است

همینی که باقی مونده، واسه دلخوشیت تو بشکن

تیکه تیکه هام روبردن،آخرینشم تو بکّن...

وقتی یک متن یا نوشته ای می نویسیم،آخرش که می رسیم،

قلبمو مچاله کردی

         روی نقطه چین نامرد

گفتی که سایه ی عشقت

          از سرم خیلی زیاده

                تا که جون دارم طلسمم

عزیزم نقطه ته خط

               برو با خیال راحت

آن زمان که سهراب نوشت:

 تا شقایق هست

          زندگی باید کرد،

               خبراز دل پر درد گل یاس نداشت...

    باید اینگونه نوشت:

         هر گلی هم باشی

                  چه شقایق چه گل پیچک و یاس،

                              زندگی اجباری است...

********

فكر ميكردم تنها دوست داشتن تو كافيه ...

اما انگار اشتباه ميكردم مثل هميشه ....

حالاحال و هوای ديگه اي دارم ....

انتظار ...انتظار ... انتظار ...

چقدر سخته ندونی ... آره .... يا .... نه ؟

هست .... يا .... نيست ....؟

چقدر سخته از نگاه حرف درآری و از چشم حرف بخوني ....

اينكه .....داره ...يا ...نداره ؟

حالا لحظه لحظه ی نفس هام نه هوای حضورتو داره نه غم رفتنتو ...

حالا !اين حال منه ...

حال منی كه به جاده ی عبورت چشم دوختمو دل دادم به زمان به هر

چه باداباد...

اينكه ... ميای ... يا ....نميای ؟ 

تنها کاری که می تونم کنم انتظاره...

انتظار...انتظار...انتظار...

خیلی سخته...خیلی...ولی مجبورم تحملش کنم... 

یه روز یه دختر کوری عاشق یه پسری می شه که

اونو نمی تونسته ببینه. همیشه به پسره می گفته: که

اگه یه روز من بیناییمو بدست بیارم همیشه پیشت

میمونم...

یه روز یه نفری پیدا می شه و چشماش رو به دختر

نابینا میده.دختر نمی دونسته که چه کسی چشماشو به

اون داده...

وقتی دختره بیناییش رو بدست می یاره می بینه

دوست پسرش نابیناست... بهش می گه من تو رو

 نمیخوام... تو نابینایی و من...

پسرلبخند تلخی می زنه و می گه :

حالا که می خوای بری برو...

 ولی مواظب چشمای من باش...

آن زمان که خبر مرگ مرا می شنوی

روی خندان تو را کاشکی می دیدم

 اگه از يــاد تو رفتــــــم ،اگه رفتــــي تـــــو ز دســتم

اگه يـــار ديگرونــــي ، مـــن هنـوز عاشقت هستم

با وجــود اين که گفتـي ، ديگه قـــهري تا قيـــامت

با تـــموم سادگــي هام ، گفتـــــم اما به سلامــــت

شايد اين خوابه که ديدم، هرچي حرف از تو شنيدم

قـــلب نابــاور مـــن گفت، مـــن به عشقـت نرسيدم

پيــــش ازاين نگفته بـودي ،غيرما کسي روداري

توي غم ها،توي شادي،سر رو شونش مي گذاري

تــــورو مي بخشــم و هرگز ديگه يادت نمي افتم

وقتی برگهای پاییزی رو زیر پاهات له می کنی به یاد

داشته باش که یه روزی همین برگها به تو نفس هدیه

می دادند و الآن تو . . .

ای کاش هیچ برگی روزی زرد نمی شد. . .

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد

ساخت

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد

بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یک ریز و پی در پی

هوای خویش را بر گلویم سخت بفشارد

وخواب خفتگان خفته را اشفته تر سازد

بدین سان بشکند در من

سکوت مرگبارم را

تو که تنها نمی مونی

من تنها رو دعا کن

خاطراتمو نگه دار

اما دستامو رها کن

دستتو اول عشقت

بسپارش به آخرین مرد

مردی که . . .

خیال کردم یه عمر با من می مونه

گمون کردم واسم یه همزبونه

نگفته بود پی یه عشق دیگه است

تا تحقیر بشم و دل بسوزونه

نگفت به فکر فرصتی دوباره است

برای دل بریدن فکر چاره است

نگفت به فکر تحقیر نگامو

شکستن غروری پاره پاره است . . .

حالا به مرگ من راضی نمی شه . . .

می خواد جون بکنم واسش همیشه. . .